Mapy i plany tyflograficzne dotykowe dla niewidomych, tyflomapy

Tyflografika1

 

 

 

Firma Altix od początku swojego istnienia interesuje i zajmuje się drukiem brajlowskim, grafiką dla niewidomych (tyflografika, grafika dotykowa) oraz audiodeskrypcją.

Posiadamy park maszynowy, który pozwala nam na produkcję wysokiej jakości materiałów w brajlu i tyflografiki w najlepszych w Polsce cenach! Zamówienia realizujemy w niebywale krótkich terminach. Zapraszamy do zapoznania sie z naszą ofertą:

  • Opracowujemy plany budynków i pomieszczeń, miejsc użyteczności publicznej, schematy komunikacyjne. Wypukłe plany  umożliwiają niewidomym poznanie topografii obiektu, dzięki czemu pozwalają na samodzielne poruszanie się po budynku. Liczba i wielkość planów zależy od wielkości budynku i liczby pięter. 
  • Plany mogą być wykonane z transparentnego tworzywa sztucznego z podkładem w postaci wydruku kolorowego. Stosujemy wielowarstwowe tworzywo sztuczne (wielowarstwowość polega na umieszczaniu na pierwszej warstwie kolejnej, która jest wypukła, całość uzupełnia brajl). Podkładem może być kolorowy wydruk. 
  • Wykonujemy również plany w postaci odlewu. W tej technologii możemy prezentować wszelką informację od tej podstawowej, tekstowej po bardzo złożone modele 3D z informacją w brajlu oraz czarnym druku. 
  • Przygotowujemy publikacje reliefowe i brajlowskie. Wykonujemy atlasy i mapy, m.in. geograficzne, historyczne. Publikacje przygotowujemy  w kolorze i postaci wypukłej, dzięki czemu są one dostępne jednocześnie dla niewidomych i widzących. 
  • Wykonujemy opracowania w nakładach wielotysięcznych, jak też pojedynczych. Dysponujemy zespołem doświadczonych tyflografików i tyflokartografów, którzy sprostają nawet najbardziej wymagającym zadaniom.

 

TERMINALE INFORMACYJNE

Oferujemy szeroki wachlarz produktów służących do przekazywania informacji. W przypadku środowiska niewidomych chodzi o dostarczenie informacji opisujących otoczenie, niezależnie od jego charakteru. Może to być przestrzeń dookoła naszego domu, ulica w sensie przestrzeni oddzielającej dwa pasy zabudowy lub przestrzeni inaczej zorganizowanej, wzdłuż której prowadzi droga dla pojazdów mechanicznych oraz osobne ścieżki dla pieszych. Może to być park, zoo, dworzec, lotnisko, stadion, ale również wnętrza budynków (chodzi przede wszystkim o obiekty użyteczności publicznej), na przykład budynki muzeum, urzędów, uczelni itd. Dla niewidomych wnętrza tych obiektów są tak samo obce jak otaczająca je przestrzeń otwarta. Nie wiedzą, co jest dookoła i to nie w takim sensie, jak w przypadku innych osób. Każdy turysta może nie wiedzieć, przed jakim budynkiem się znalazł. Gdy na przykład ktoś przyjedzie do Warszawy z Gdańska lub Krakowa, jest tutaj po raz pierwszy, to nie wie, jak dostać się z dworca kolejowego na Starówkę. Gdy się dowie od przechodniów i tam dotrze, nie będzie wiedział, w którą stronę się udać, by trafić np. do Ośrodka Duszpasterstwa Niewidomych na ulicy Piwnej 9/11. Dookoła są rozliczne kamienice, każda w jakiś sposób inna, jednak nie wykazują tak znaczących różnic, by było jasne, czym są. Dzięki wzrokowi stopniowo rośnie orientacja w terenie. Turyści odczytują tabliczki z informacjami opisującymi poszczególne obiekty i już po jednym spacerze mogą stwierdzić, że znają warszawską Starówkę.

Niewidomi są w trudniejszej sytuacji. Nie mogą odczytać informacji czarnodrukowych, dzięki którym bariera niewiedzy może być przełamana. Podobne problemy występują w przestrzeni zamkniętej. Wnętrza obiektów są tylko z pozoru mniej skomplikowane niż ich znacznie rozleglejsze otoczenie. Dla niewidomych obie przestrzenie są podobnie nieznane. W porównaniu z obiektami zamkniętymi, w przestrzeni otwartej jest wyraźnie mniej elementów wymagających zapoznania się z nimi. Właśnie z tego powodu obie przestrzenie traktujemy podobnie.

Co uczynić, by niewidomi orientowali się w przestrzeni tak skutecznie jak widzący? Służy do tego celu wiele specjalistycznych rozwiązań. Są wśród nich urządzenia dźwiękowe i mówiące oraz brajlowskie i tyflograficzne. Gdy chodzi o osoby słabowidzące, którym mogą pomagać systemy służące przede wszystkim niewidomym, dedykuje się im rozwiązania magnigraficzne, zaprojektowane z zastosowaniem powiększonych i kontrastowych obrazów. Rodzajów terminali informacyjnych może być tyle, ile wyobraźni mają ich użytkownicy i projektanci. O ile jeszcze do niedawna kojarzyły się z jednoznacznie określonymi urządzeniami, coraz częściej projektuje się i wytwarza terminale naprawdę skomplikowane. Wśród terminali informacyjnych wyróżniamy więc terminale proste i terminale multimedialne.

 

TERMINALE PROSTE

Zdjęcie tablicy informacyjnej wykonanej dla ZOO w Opolu Zdjęcie tablicy informacyjnej wykonanej dla ZOO w Opolu_2  

Terminal informacyjny przeznaczony dla inwalidów wzroku to rozbudowane urządzenie elektroniczne, służące do przekazywania informacji w sposób uwzględniający potrzeby i możliwości osób z dysfunkcją wzroku. W ich ramach stosuje się zestaw różnorodnych funkcji:

- sterowanie za pomocą systemu procesorowego,
- wyposażenie w wypukły plan obiektu lub mapę (zależnie od zastosowania urządzenia),
- system nagłaśniający (adekwatny do potrzeb) ze wzmacniaczem i głośnikiem/głośnikami, wykorzystujący przygotowane wcześniej dźwiękowe wzorce (sample) lub syntezę mowy,
- klawiatura z przyciskami mechanicznymi lub dotykowymi, podpisy przy poszczególnych elementach panelu urządzenia: brajlowskie, wypukłe oraz magnigraficzne (wykonane w druku powiększonym),
- porty komunikacyjne (np. USB),
- piloty zdalnego sterowania, służące do przywoływania urządzenia i przekazywania mu prostych poleceń,
- bezprzewodowa transmisja danych za pośrednictwem Wi-Fi i Bluetooth, wraz z oprogramowaniem służącym do komunikowania urządzenia ze smartfonem lub specjalnym pilotem,
- możliwość sterowania urządzeniem na odległość,
- wyjście na słuchawki i wejście mikrofonowe,
- trwała obudowa do zamontowania pionowo, poziomo lub ukośnie, na ścianie, na panelu lub stojaku.

Omawiane terminale to interakcyjne bazy informacyjne, dające możliwość wskazania, o jakie informacje chodzi. Jest w czym wybierać. Altix projektuje je zgodnie z wymaganiami klientów. Mogą być zarówno proste, jak i bardzo złożone. Przykładem dosyć prostego rozwiązania jest opisany wcześniej system Step - Hear, który jest udźwiękowiony: potrafi wypowiadać 3 komunikaty i porozumiewa się z własnym pilotem.

Podobny do niego jest Soundbox, który umożliwia nagranie do 5 komunikatów. Na zdjęciu przedstawiamy rozbudowany terminal, skonstruowany przez Altix dla warszawskiego zoo. Jest zarówno udźwiękowiony, jak i – poprzez zastosowanie wypukłego planu sytuacyjnego – dostępny dotykowo. Niewidomi mogą obejrzeć rozkład ścieżek i obszarów przeznaczonych dla poszczególnych zwierząt. Dzięki niemu „widać”, gdzie się znajdują: wejście i wyjście z zoo, toalety, punkty gastronomiczne, plac zabaw dla dzieci, zabudowania zoo itd. Urządzenie jest wyposażone w dotykowe czujniki, zbliżenie do nich dłoni powoduje odczytanie związanych z nimi głosowych komunikatów. Ten model terminala nie jest wyposażony w system bezprzewodowej komunikacji, toteż nie ma funkcji informowania, gdzie jest zamontowany. Wypukły plan jest wykonany w technice naklejania kolejnych plastikowych warstw. Jego elementy, a zwłaszcza czujniki, są podpisane w brajlu. Na dole urządzenia jest zamieszczona legenda wyjaśniająca ich znaczenie.

 

TERMINALE MULTIMEDIALNE

terminal multimedialny Zdjęcie terminala multimedialnego_Drzonków Zdjęcie terminala multimedialnego_Drzonków 2  

To najbardziej rozbudowany rodzaj terminali informacyjnych. Są wyposażone w przemysłowy komputer PC oraz jeden lub więcej ekranów LCD. Na głównym ekranie są wyświetlane rozmaite, zaprojektowane wcześniej obrazy, z których jeden (merytorycznie najważniejszy dla niewidomych) jest uwypuklony.

Kolejny ekran może służyć do różnych celów, ale najczęściej prezentuje treści w języku migowym. Multimedialne terminale mogą być wyposażone w system rozpoznawania mowy, dzięki czemu niewidomy użytkownik może z nimi „rozmawiać”. Omijamy dzięki temu konieczność zapoznawania się z klawiaturą. Altix zaprojektował tego rodzaju terminal dla jednej z zagranicznych uczelni. Jest wyposażony w wielojęzyczny syntezator mowy, brajlowskie napisy sporządzone w języku tamtejszych studentów oraz system rozpoznawania głosu. Urządzenie komunikuje się z iPhone’ami użytkowników. Smartfon zaczyna wibrować i piszczeć, gdy niewidomy zbliża się do terminala. Po połączeniu tych dwóch urządzeń terminal się odzywa, dzięki czemu wiadomo, gdzie się znajduje. Niewidomy już wie, gdzie ma podejść i może zacząć „dialog”. Obejrzy uwypukloną mapę, odczyta brajlowskie podpisy i wybierze temat, który go interesuje. Wymienione terminale stoją na stojakach wykonanych z aluminium.

 

TERMINALE FREZOWANE

Obrazek z przykładem terminala frezowanego_1  Drugie zdjęcie przedstawiające terminal frezowany wykonany dla warszawskiego metra (1)

W tym przypadku frezarka wycina z jednolitej masy materiału to, co nie stanowi elementu wypukłego obrazu. Jest to ubytek. Jego usunięcia dokonuje głowica, której frez obraca się i przesuwa w trzech kierunkach/wymiarach: długość, szerokość, wysokość. Technika ta jest droga, ale coraz bardziej popularna. Zapewnia wysoką jakość i trwałość tyflografiki. Matryce do medali i monet są wykonywane właśnie tą technologią. Przygotowywane przez nas materiały to głównie adaptacje płaskich obrazów przetworzone na postać płaskorzeźb i plany budynków instalowanych na elewacji.

 

 OZNACZENIA I ETYKIETY BRAJLOWSKIE 

Etykiety i tabliczki są nieocenioną pomocą dla niewidomych w rozpoznaniu, z jakim przedmiotem mają do czynienia, czyja to płyta, która to szafka, kto pracuje za tymi drzwiami oraz w odnalezieniu np. właściwego pokoju w Urzędzie Dzielnicy. Wystarczy do tabliczki z wypukłym tekstem brajlowskim dodać poddruk, wykonany w kontrastowych kolorach i czcionką powiększoną, aby otrzymać informację przygotowaną również dla osób słabowidzących.

  Tabliczki

Tabliczki mogą być:

- używane na zewnątrz (na dworze) i wewnątrz budynków,
- z papieru (jednak chodzi zazwyczaj o ich większą trwałość, co dyskwalifikuje papier),
- z metalu i sztucznego tworzywa,
- ulokowane w ramce (na przykład aluminiowej),
- z  samym tekstem albo tekstem połączonym z grafiką,
- przygotowane dla różnych odbiorców (brajlowskim napisom towarzyszy wtedy tzw. graficzny poddruk),
- przeznaczone do zawieszenia na ścianie lub zamontowania na stojakach i pulpitach.

Etykiety mogą być wykonane z różnych materiałów, niekoniecznie lekkich i cienkich: ze specjalnego tworzywa, metalu i folii. Są samoprzylepne – przykleja się je np. na drzwi, urządzenia, książki. Ich wykonanie z metalu, twardego plastiku lub specjalnej folii zapewnia trwałość i odporność na warunki atmosferyczne. Mogą być stosowane zarówno w pomieszczeniach zamkniętych, jak i na dworze. Można nimi podpisywać przedmioty i miejsca. Zawsze są stosunkowo niewielkie i łatwe do przyklejenia. W innym przypadku przekraczają granicę określenia „etykieta” i stają się tabliczkami. W odróżnieniu od etykiet tabliczki są solidne, masywne i wymagają zamontowania. Mają charakter informacyjny i ogłoszeniowy. Zawierają stosowne do potrzeb informacje: numer pokoju w hotelu, nazwę działu w urzędzie, informację, gdzie należy się udać, numer telefonu, pod który należy dzwonić, godziny otwarcia biura, a także funkcje urządzenia, notkę o eksponacie w muzeum itd. Umieszcza się je w miejscach dostępnych dla niewidomych. Nie można odczytywać tekstu brajlowskiego w miejscach niedostępnych dla dłoni – zbyt wysoko lub nisko. Można zamocować je obok drzwi do pokoju, na obudowie urządzenia, pod przyciskiem uruchamiającym funkcję itp.

Oznaczenia graficzne umieszczone na tabliczkach mogą być wygrawerowane albo przygotowane w postaci wypukłych piktogramów o różnych kształtach i rozmiarach. Należy jednak pamiętać o zachowaniu odpowiedniego kontrastu. Wypukłe punkty, na przykład wchodzące w skład brajlowskich liter, mogą być wykonane z zastosowaniem rozmaitych technologii. Najczęściej są to metalowe lub plastikowe kuleczki wtłaczane do wcześniej przygotowanych, okrągłych otworków. W przypadku tabliczek transparentnych, punkty mogą być przezroczyste, wówczas nie zasłaniają grafiki.

Etykiety i tabliczki nie wyczerpują możliwości produkcyjnych w tej dziedzinie. Można zamówić innego rodzaju oznaczenia. Dobrym na to przykładem są wypukłe strzałki wskazujące kierunki, w których należy się udać. Trudno je zakwalifikować do zbioru etykiet lub tabliczek brajlowskich.

Altix wytwarza wiele tego rodzaju specyficznych produktów, które zależą wyłącznie od inwencji klientów. Wiele razy mówimy o tekście wydrukowanym w brajlu. Wspominamy także o uwypuklaniu liter czarnodrukowych. Tak samo jak litery, można uwypuklić dowolne kształty. Byłoby miło, gdyby wszędzie stosowano zasadę, że wszystko, o czym mają być poinformowani obywatele (goście, klienci itd.), było też zaprezentowane osobom niepełnosprawnym, w szczególności niewidomym. Można to wykonać w formie rozwiązań, które już opisaliśmy. Mogą to być tak różne formy, że trudno je wyliczyć.

Zapraszamy do gmachu Dworu Artusa w Gdańsku, dla którego Altix wykonał kilka bardzo  interesujących publikacji.

 Dwór Artusa

Na pulpitach zostały zamontowane plastikowe tabliczki z brajlowskim tekstem zawierającym opisy eksponatów.

Dwór Artusa 2

Papierowy tekst brajlowski zastosowany w miejscu publicznym, w którym odczytuje go wiele osób, nie przetrwa zbyt długo. Brajl plastikowy może służyć przez kilka lat.
Pracownicy muzeum opracowali tekst o Dworze Artusa, który został wydrukowany w technologii transparentnej. Powstała bardzo atrakcyjna książka, w której obok tekstu wydrukowanego w brajlu i czarnym druku, są zamieszczone transparentne ryciny przedstawiające poszczególne zabytkowe ściany i eksponaty znajdujące się w tym muzeum. Zaadaptowaliśmy 3 obrazy i wykonaliśmy je w technice termoformowania. Wykonaliśmy także jeden plan warstwowy z tworzywa sztucznego. Jak na tak duże muzeum to mało, ale w porównaniu z innymi muzeami oraz z sytuacją poprzednią, to bardzo duże osiągnięcie.

 

NAKŁADKI BRAJLOWSKIE

Ich charakterystyczną cechą jest kształt. Nie są płaskie, lecz dopasowane do kształtu przedmiotu, do którego są doklejane. Jak łatwo się domyślić, każde zamówienie jest realizowane indywidualnie. Rzadko się zdarza spotkać poręcze lub klamki o takim samym kształcie. Takie nakładki są wykonywane z solidnych materiałów: z metalu lub z metalu połączonego z tworzywem sztucznym. Gdy niewidomy zbliży się do schodów, przeczyta na poręczy dokąd one prowadzą. Na drzwiach odczyta, co znajduje się za nimi. Zapraszamy do warszawskiego metra – drugiej, nowszej linii. Altix wykonał tam brajlowskie tabliczki oraz nakładki. Można je łatwo odnaleźć w kluczowych dla pasażerów miejscach. 

Nakładka na poręcz schodową 

Nakładki na poręczach informują, dokąd kierują ruchome schody, co jest od nich na lewo, a co na prawo.

 

Ceny każdorazowo ustalane są indywidualnie. 

Szczegółową ofertę wraz z przykładowymi cenami znajdą Państwo w naszym sklepie internetowym Tyflografika, mapy dla niewidomychPublikacje brajlowskie, tyflografika.

 

 

Przykłady realizowanych przez nas projektów:

1. Projekt przygotowany na zlecenie Ośrodka Wsparcia Ekonomii Społecznej w Wałczu 

2. Projekt przygotowany na zlecenie Politechniki Śląskiej, Oddział w Zabrzu

3. Projekt przygotowany na zlecenie Górnośląskiej Szkoły Handlowej w Katowicach  

Projekt przygotowany na zlecenie Ośrodka Wsparcia Ekonomii Społecznej w Wałczu  Projekt przygotowany na zlecenie Politechniki Śląskiej, oddział w Zabrzu  Projekt przygotowany na zlecenie Górnośląskiej Szkoły Handlowej w Katowicach 

 

4. Projekt przygotowany na zlecenie Biblioteki Narodowej w Rumunii

5. Projekt przygotowany na zlecenie Polskich Kolei Państwowych, oddział w Katowicach

6. Projekt został przygotowany na zlecenie PZN Warszawa

Projekt przygotowany na zlecenie Biblioteki Narodowej w Ruminii Projekt przygotowany na zlecenie Polskich Kolei Państwowych, oddział w Katowicach Projekt został przygotowany na zlecenie Polskiego Związku Niewidomych w Warszawie

7. Projekty przygotowane na zlecenie Łódzkiego Ośrodka Geodezji

8. Projekty zostały przygotowane na zlecenie Urzędu Miasta Gdyni

9. Projekt przygotowany na zlecenie Fundacji Szansa dla Niewidomych na potrzeby konferencji REHA FOR BLIND IN POLAND w 2011 r.

projekty przygotowane na zlecenie Łódzkiego Ośrodka Geodezji Projekty zostały przygotowane na zlecenie Urzędu Miasta Gdyni Projekt został przygotowany na zlecenie Fundacji Szansa dla Niewidomych na potrzeby międzynarodowej konferencji REHA FOR BLIND IN POLAND w 2011 roku

 Zapraszamy do zapoznania się z naszym kompendium: Przestrzeń i jej obrazy Dźwięk, tyflografika i magnigrafika. Kompendium

 

UE (8)