Info-kioski, terminale multimedialne

KIOSKI MULTIMEDIALNE – INFO-KIOSKI

 

Kioski multimedialne są to elektroniczne urządzenia, często instalowane w przestrzeniach publicznych. Służą do łatwego przekazywania informacji na temat danej lokalizacji przechodniom. W centrach handlowych, dzięki nim, można dowiedzieć się jakie sklepy znajdują się na danych poziomach lub gdzie należy się udać aby znaleźć toaletę, parking czy inny obiekt. Na dworcach, info-kioski służą też często do informowania o rozkładach jazdy pociągów oraz do zdalnego zakupu biletów. Wykonane są z wysokiej jakości materiałów, odpornych na uszkodzenia i w zależności od zamówionego modelu, przystosowane są do ekspozycji na zewnątrz lub wewnątrz budynku. Każdy kiosk przechodzi restrykcyjne testy jakości aby sprostać wymaganiom naszych klientów. Dzięki doświadczeniu w wykonywaniu terminali multimedialnych, stworzyliśmy uniwersalny projekt kiosku, który za razem jest elegancki i funkcjonalny dla widzących użytkowników jak i pomocny dla niewidomych.

 

TERMINALE INFORMACYJNE

 

Oferujemy szeroki wachlarz produktów służących do przekazywania informacji. W przypadku środowiska niewidomych chodzi o dostarczenie informacji opisujących otoczenie, niezależnie od jego charakteru. Może to być przestrzeń dookoła naszego domu, ulica w sensie przestrzeni oddzielającej dwa pasy zabudowy lub przestrzeni inaczej zorganizowanej, wzdłuż której prowadzi droga dla pojazdów mechanicznych oraz osobne ścieżki dla pieszych. Może to być zoo, dworzec, lotnisko, muzeum, obiekt historyczny (chodzi przede wszystkim o obiekty użyteczności publicznej), ale również wnętrza na przykład biurowców, urzędów, uczelni itd. Dla niewidomych wnętrza tych obiektów są tak samo obce jak otaczająca je przestrzeń otwarta. Nie wiedzą, co jest dookoła i to nie w takim sensie, jak w przypadku innych osób. Każdy turysta może nie wiedzieć, przed jakim budynkiem się znalazł. Gdy na przykład ktoś przyjedzie do Warszawy z Gdańska lub Krakowa, jest tutaj po raz pierwszy, to nie wie, jak dostać się z dworca kolejowego na Starówkę. Gdy się dowie od przechodniów i tam dotrze, nie będzie wiedział, w którą stronę się udać, by trafić np. do Ośrodka Duszpasterstwa Niewidomych na ulicy Piwnej 9/11. Dookoła są rozliczne kamienice, każda w jakiś sposób inna, jednak nie wykazują tak znaczących różnic, by było jasne, czym są. Dzięki wzrokowi stopniowo rośnie orientacja w terenie. Turyści odczytują tabliczki z informacjami opisującymi poszczególne obiekty i już po jednym spacerze mogą stwierdzić, że znają warszawską Starówkę.

 TM USA

Niewidomi są w trudniejszej sytuacji. Nie mogą odczytać informacji czarnodrukowych, dzięki którym bariera niewiedzy może być przełamana. Podobne problemy występują w przestrzeni zamkniętej. Wnętrza obiektów są tylko z pozoru mniej skomplikowane niż ich znacznie rozleglejsze otoczenie. Dla niewidomych obie przestrzenie są podobnie nieznane. W porównaniu z obiektami zamkniętymi, w przestrzeni otwartej jest wyraźnie mniej elementów wymagających zapoznania się z nimi. Właśnie z tego powodu obie przestrzenie traktujemy podobnie.

 TM USA 2

Co uczynić, by niewidomi orientowali się w przestrzeni tak skutecznie jak widzący? Służy do tego celu wiele specjalistycznych rozwiązań. Są wśród nich urządzenia dźwiękowe i mówiące oraz brajlowskie i tyflograficzne. Gdy chodzi o osoby słabowidzące, którym mogą pomagać systemy służące przede wszystkim niewidomym, dedykuje się im rozwiązania magnigraficzne, zaprojektowane z zastosowaniem powiększonych i kontrastowych obrazów. Rodzajów terminali informacyjnych może być tyle, ile wyobraźni mają ich użytkownicy i projektanci. O ile jeszcze do niedawna kojarzyły się z jednoznacznie określonymi urządzeniami, coraz częściej projektuje się i wytwarza terminale naprawdę skomplikowane. Wśród terminali informacyjnych wyróżniamy więc terminale proste i terminale multimedialne.

 

 

Terminale Multimedialne

To najbardziej rozbudowany rodzaj terminali informacyjnych. Są wyposażone w przemysłowy komputer PC oraz jeden lub więcej ekranów LCD. Na głównym ekranie są wyświetlane rozmaite, zaprojektowane wcześniej obrazy, z których jeden (merytorycznie najważniejszy dla niewidomych) jest uwypuklony.

 

Kolejny ekran może służyć do różnych celów, ale najczęściej prezentuje treści w języku migowym. Multimedialne terminale mogą być wyposażone w system rozpoznawania mowy, dzięki czemu niewidomy użytkownik może z nimi „rozmawiać”. Omijamy dzięki temu konieczność zapoznawania się z klawiaturą. Altix zaprojektował tego rodzaju terminal dla jednej z zagranicznych uczelni. Jest wyposażony w wielojęzyczny syntezator mowy, brajlowskie napisy sporządzone w języku tamtejszych studentów oraz system rozpoznawania głosu. Urządzenie komunikuje się z iPhone’ami użytkowników. Smartfon zaczyna wibrować i piszczeć, gdy niewidomy zbliża się do terminala. Po połączeniu tych dwóch urządzeń terminal się odzywa, dzięki czemu wiadomo, gdzie się znajduje. Niewidomy już wie, gdzie ma podejść i może zacząć „dialog”. Obejrzy uwypukloną mapę, odczyta brajlowskie podpisy i wybierze temat, który go interesuje. Wymienione terminale stoją na stojakach wykonanych z aluminium.

Drzonkow15 — Kopia

P5258608 — Kopia

P5258647 — Kopia

 

 UE (7)